Düzünü deyim, mən heç vaxt qumar oynayan adam olmamışam. Bəlkə də ona görə ki, atamın əlində pul görməmişəm, o da həmişə deyərdi: "Tər tökmədən qazanılan axar su kimi gedər". Elə tərbiyə də o cür olur: işlə, qazan, bir qəpik də olsa, alnının təri ilə qazan. Amma tale elə gətirdi ki, mən də bir dəfə "suyun axarına" qapıldım. Və bu hekayə bu gün həyatımı dəyişən ən unudulmaz xatirəmdir.

Ötən ilin noyabr ayı idi. Şirkət məni işgüzar səfərlə İstanbula göndərmişdi. İşlər gözəl getsə də, geri dönüşdə təyyarə təxirə salındı. Hava limanında 6 saat gözləmə... Əvvəlcə oturub kitab oxudum, sonra kofelər içdim, ətrafdakı insanları seyr etdim. Ora-bura gəzərkən bir də gördüm ki, əlində telefon, kimsə maraqlı bir şeyə baxır. Yaxınlaşdım, bir az da maraqlandım. Söhbət onlayn kazinodan gedirdi. Adam mərc edirdi, hər dəfə uduzduqca gülürdü. Dedim, görəsən, bunun nəyi maraqlıdır? Mənə elə gəldi ki, bu adi bir pul itirmə oyunudur. Amma darıxdırıcı bir gözləmə anında, maraq məni də bürüdü.

Telefonumu çıxarıb axtarmağa başladım. Dostum bir dəfə "mostbet pul yukle" deyə bir şey demişdi, yadımda qalmışdı. Düşündüm ki, bəlkə bir az əylənərəm. Adi bir sayt kimi görünürdü, sadəcə qeydiyyatdan keçdim. Əvvəlcə elə bir inamım yox idi. Cüzi miqdarda pul yüklədim, sadəcə vaxt keçsin deyə. Bilmirəm niyə, amma məni ən çox cəlb edən canlı dilerlər oldu. Bir stol arxasında əyləşən həqiqi insan, kart paylayır, real vaxtda... Bu, mənə çox maraqlı gəldi. Sanki Las Veqasda idim, amma əslində hava limanının küncündə, plastik stulda oturmuşdum.

Bir neçə oyun keçirdim. Kiçik mərclər, hamısını uduzdum. Təəccüblənmədim. Düşündüm ki, atam haqlı imiş. Gülüb bağlamaq istədim. Amma gözüm bir oyuna sataşdı: "Sweet Bonanza". Adı şirindi, rəngləri də uşaqlıqdakı konfetlər kimi. Elə bir maraqla baxdım ki, bir də gördüm özümü oyunun içində tapmışam. Qaydalarını bilmirdim, amma qrafikası o qədər canlı idi ki, sanki nağıl aləmində idim. Yenə bir az uduzdum, amma bu dəfə əsəbiləşmədim. Əksinə, bu oyun məni uşaqlığıma apardı. O vaxtlar ən böyük xoşbəxtlik bir parça konfet idi.

Sonra... Sonra nə oldusa, bir saniyə ərzində oldu. Ekrandakı rəqəmlər fırlanmağa başladı və dayandı. Gözlərimə inanmadım. Qarşımda 5000 manat yazılmışdı. Əvvəlcə düşündüm ki, səhvdir. Bəlkə oyun məni çaşdırır? Bir də baxdım, yenə eyni rəqəm. O an ürəyim elə döyünməyə başladı ki, ətrafdakı səslər tamamilə kəsildi. Yalnız telefonun ekranı və o rəqəm vardı. 5000 manat! Mən bunu üç aya qazanırdım. Və indi sadəcə 10 dəqiqəyə, bir oyuna qazanmışdım.

Oturduğum yerdə donub qaldım. Bir az sonra ən yaxın dostuma zəng etdim. O güldü, dedi: "Tez çək pulu, yoxsa uduzacaqsan". Amma mən tələsmirdim. Bir az həyəcanlandım, bir az qorxdum. İçimdə qəribə bir hiss vardı: "Bəlkə daha da çox olar?" Amma sonra düşündüm: "Axmaqlıq etmə, bu qədər böyük şans hər gələn gün olmaz". Pulun bir qismini çıxartdım. Qalanını isə yenə oynamaq istədim. Niyə? Çünki bu dəfə qorxum yox idi. Mən artıq qazanmışdım, qalanı isə sadəcə oyun idi.

Bir neçə əl daha oynadım. Biri uduzdum, biri uddum. Amma artıq əsas məqsəd pul qazanmaq deyildi. Mən bu anın dadını çıxarırdım. O qırmızı konfetlər, şokoladlar, ekrandakı sevincli səslər... Mənə elə gəlirdi ki, uşaqlıqda ən sevdiyim oyuncağı tapmışam. Heç vaxt düşünməzdim ki, bir onlayn kazino mənə bu qədər zövq verə bilər. Axı mən qumarı pislik bilirdim. Amma bu, sadəcə bir oyun idi. Məncə, insanın özüdür — oyuna olan münasibəti.

Təyyarəyə minəndə hələ də gülümsəyirdim. Yanımdakı sərnişin soruşdu: "Nə var, çox şənsən?" Dedim: "Bəli, bu gün çox şanslıyam". İçimdə isə düşünürdüm: "Bəlkə də həyat bəzən risk etməyi tələb edir". Təbii ki, indi də başa düşürəm ki, bu bir oyundur. Amma bu oyun mənə bir şey öyrətdi: hər şeyi planlaşdırmaq olmur. Bəzən gözlənilməz anlarda, ən darıxdığın anda ən böyük sürprizlər baş verir.

Evə qayıtdım. Həmin axşam yatanda gözümə yuxu getmirdi. Telefonu götürüb yenə baxdım, rəqəm hələ də orada idi. Mostbet-in hesabımda duran o məbləğ mənə deyirdi ki, bu realdı. Ertəsi gün bir hissəsini çıxartdım, anama apardım. Dedi: "Oğul, hardan tapdın?" Dedim: "Ana, tale elə gətirdi". Yalan da demədim, elə idi. O pulu xərcləmək ayrı bir sevinc idi. Bir hissəsi ilə özümə yeni bir telefon aldım. Qalanını isə bir dostuma borc verdim, işini qursun dedi. Bu gün o dostumun işi qaydasındadır, hər görüşəndə deyir: "O gün olmasaydı, mən indi harda olardım, bilmirəm".

O gündən sonra bir daha kazinoya girib pul yatırmadım. Yox, pis mənada yox. Sadəcə, o anı korlamaq istəmədim. O qələbə mənim üçün bir xatirədir, bir təbəssümdür. Bəzən gecələr yatanda düşünürəm: "Kaş ki, o anı bir daha yaşayaydım". Amma bilirəm ki, təkrarı olmur. Hər şeyin ilki gözəldir. Elə mənim üçün də o ilk qələbə, təyyarə gözləyərkən yaşadığım o 10 dəqiqəlik sevinc, həyatımın ən gözəl xatirələrindən biridir.

İndi o dostumun sayəsində mostbet pul yukle ifadəsini eşidəndə gülümsəyirəm. Çünki bilirəm ki, həmin ifadə mənim üçün təkcə bir əməliyyat deyil, bir dönüş nöqtəsidir. Həyatımda ilk dəfə anladım ki, bəzən ən böyük sevinclər ən gözlənilməz anlarda, ən sadə anlarda gizlənir. Mənim üçün bu, təkcə bir uduş deyil, eyni zamanda xoşbəxtliyin sadəcə bir klik uzaqda ola biləcəyinin sübutudur.